Sonnet CXVI

by William  Shakespeare

Let me not to the marriage of true minds

Admit impediments.  Love is not love,

Which alters when it alteration finds,

Or bends with the remover to remove.

Oh, no! it is an ever-fixed mark

That looks on tempests... and is never shaken.

It is the star to every wandering bark

Whose worth's unknown, although his height be taken.

Love is not Time's fool, though rosy lips and cheeks

Within his bending sickle's compass come.

Love alters not with his brief hours and weeks,

But bears it out.. even to the edge of doom.

If this be error and upon me proved,

I never writ, nor no man ever loved.

............. mej burej duszy tli się lód ..................... twej szarej ogień topnieje .
.... wygasła tęcza spada w dół i ......... znów mam czelność mieć nadzieję ...
.............. przez chwilę .
...... nad ranem pokazałeś mi -
... na lewo duszna prawda niebezpieczna .................
... kojące kłamstwa prosto w przód i więcej tam powietrza .
Nie było czasu nigdzie pójść, jednak postanowione ................. ...... za rękę i tylko w tył, lub prawą stronę .........
............................................... w niewiadome . (~M~)